اسمان دل من

 

آسمان دلم گرفته است

هوا سنگين از باورهای من وتوست

بگوش ميرسد صدايی از آنطرف ها

انگار با من است

*کجايند آنان که تنهاييم را پر می کردنند*

سايه ابرهای شک و ترديد

آسمان چشمم را تيره گردانيده

دم نفسهای از دست رفته

تنهاييم را دو صد چندان ميکند

آسمان دلم گرفته است

ببار و بشوی غبار غم را از چهره زندگيم. 

/ 7 نظر / 14 بازدید
قاصدک

اخ از دل گرفتگی نگو که ديگر هلاک شدم ميدانی اسمان زيباست گلها لبخند می زنند و باران لطيف است وقتی که چشمه ی اميد دردلت بجوشد و چشمانت بيهوده به درنباشد وقلبت مدام در ترس جدايی روزش را به شب نگذراند وگرنه دلت تنگ می شود طوری که احساس ميکنی حوصله نفس های ترا هم ندارد

شراره

سلام صهبا جونم خیلی قشنگ بود تو این زمونه همه چی گرفته دله منم خیلی می گیره این شعرات هم عالی بودن شرمنده که دیر رسیدم چون یه سری کار داشتم وقت نکردم زودتر خدمت برسم موفق باشی گلم

milad

صثذمخلث تشمثذه يشقه ذث فخ مهدن ئهيشئ ئشئدخخد ئهساشئ ساخئشئ مهدن ذثيه

محمد ( دفتر خاکستری )

سلام خوبی اولا خيلی خيلی زيبا بود ببخش اگه دير سر زدم ... خيلی وقته سر نمی زنی آپ کردم خوشحال ميشم سر بزنی ... موفق باشی

garibe

دل من هم گرفته و تنگ شده شعرت قشنگ بود . یک شعر هم در مورد بخشش بگو

ميم

سلام هم‌شهری ... خدا نکنه که آسمون دل آدم گرفته باشه ... نسيمی٬ بادی٬ طوفانی می‌فرستم به سوی آسمان گرفته‌ی دل‌ات ... ابرها را پراکنده می‌کنم و رخ خورشيد را هديه به آسمان دل‌ات!

محمد ( دفتر خاکستری )

سلام خیلی خیلی زیبا بود آفرین واقعا عالی بود قبلا سر زده بودم هنوز که آپ نکردی منتظریم ... موفق باشی