نگاه کن

نگاه کن

نگاه کن ای همه خوبی     ای همه لطف و صفا و مهربانی

نگاه کن ای همه آرامش سبز رويايی

ميان دشتها سبکبار و رها از انديشه های بی قراری

نگاه کن ميان سايه ی عشق و صفايی

ميان عشق  پوشيده از لطف و وفايی

نگاه کن

گسترده بر آفاق آن همه لطف خدايی

آن همه عشق و وفا و مهربانی

نگاه کن  خويشتن خويش را رها کن

 ذره ايی از آن همه بر ما عطا کن

نگاه کن   نگاه کن  نگاه کن.

 

 

 

   + صهبا - ۱٠:٥۳ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٤/۱/۳۱